باران ببار...

در این خزان غمبار، خبر سوگی سترگ ما را بە ماتم نشاند. استاد عالم و آزادە، دانشمند فاضل و فروتن، ادیب و عابد کردستانی

شادروان دکتر محمد فاضلی سقزی

در لبیک بە ندای آسمانی "ارجعی الی ربک" عرش‌نشین شد و انبوە دلدادگان این آب و خاک، ضمن تسلیم در برابر مشیت الهی، در حسرت آن استاد قابل و مقبول هستند.

با تسلیت این ماتم بزرگ بە خاندان بزرگوار استاد فاضلی، جامعە دانشگاهی، فرهیختگان، اصحاب اندیشە و قلم بە ویژە مردم شریف کردستان و خراسان، یاد آن عالم وارستە کە عمر پربار خویش را صرف علم‌آموزی و خردورزی کرد و چون شعلەای بلند روشنی‌بخش راە طالبان علم و آگاهی بود را گرامی می‌داریم و بر روان آن اندیشمند کە در راە روشن دانایی رنج های شیرینی بە جان خرید درود می فرستیم.

او کە از کردستان تا خراسان در پهندشت دلها بذر امید، خودباوری و دانایی افشاند و درخراسان ما بیش از نیم قرن از عمر شریفش را صرف علم و ادب کرد و در پایان روحش چون کبوتری سبکبال، بال گستر آسمان شد.

بر روان آن خوب آسمانی‌نظر و آن مهاجر مینومکان درود می‌فرستیم و یادش را عزیز می‌داریم و از درگاە حضرت دوست برای آن استاد عزیز علو درجات و برای بازماندگان و انبوە شاگردان مکتبش صبر و سلامتی خواستاریم.

هفتەنامە سیروان، شنبە۱۰ آبان ۱۴۰٤

🔸شکوه آواز و طنین صدای ترانه‌خوانان روستای "بوان" خراسان، ما را به سمت خویش می‌خواند. با عبور از گردنه‌های پرپیچ‌وخم و زیبای دهستان "اوغاز"، چهل کیلومتر راه را به سمت شمال شرقی "شیروان" طی کرده‌ایم و پای در روستای زیبای"بوان" می‌گذاریم. هنوز درختان تن به اوج کشاندۀ "بوان" ، هنوز این کوچه‌های خاکی و پر پیچ‌وخم، این دالان‌های روبه‌قبله و آسمان، "هەیلۆ" های مردان و زنان "بوان" را به خاطر دارند. هر چند بسیاری از آنان غریبانه کوچیده‌اند؛ ولی هنوز از تبار آن رفتگان، هنرمندانی هستند که با همان سوز و حسرت، با همان غم و اندوه و با همان شور و شادی آن ترانه‌های از دل برخاسته را، بر لب دارند.

بجنورد ایرنا:

«اسطوره‌های ایثار» تنها یک کتاب نیست؛ پنجره‌ای است رو به خاطراتی که هنوز عطر خاکریزها را در دل خود دارند، و یادآور دل‌هایی است که پرکشیدند تا امروز ما در آرامش نفس بکشیم.

به گزارش ایرنا، هفته دفاع مقدس که از راه می‌رسد، گویی دوباره خاک این سرزمین عطر خون‌های عاشقانه می‌گیرد؛ کوچه‌ها پر می‌شوند از زمزمه نام شهیدان، مادران چشم‌ به‌ راه دوباره قاب عکس فرزندانشان را در آغوش می‌کشند و یادگارهای جبهه، در دل نسل امروز زنده می‌شود.

درست در همین روزها، کتابی تازه نفس از دل خراسان شمالی پرگشوده است؛ کتابی که نمی‌خواهد تنها تاریخ را بازگو کند، بلکه قصد دارد روح ایثار را دوباره در جان‌ها زنده سازد؛ «اسطوره‌های ایثار» به قلم اسماعیل حسین‌پور از نویسندگان مطرح خراسان شمالی که این کتاب را در هفته دفاع مقدس رونمایی کرده است.

برای شهید برات محمد فیضی روح‌بخش

هنوز تپه‌های دل پرتپش آبادی، هنوز نی‌های نوای اندوه بر لبِ سر برآورده از جوی فرودست روستا، آنجا که تو از چشمه‌اش سیرنوش می‌شدی؛ آنجا که تو خیره در آب جاری می‌شدی تا راهی فرودست می‌شد؛ حدیث نام تو را در گوش سبزه‌زاران "بیره زینل بیگ" نجوا می‌کنند. خانۀ کاهگلی‌تان، همان خانۀ ساده و صمیمی، همان خانۀ ابتدای آبادی بیداری، هنوز با هرم نفس‌های گرم دیروزت، سردی و سیاهی زمستان را تاب می‌آورد. نامت را بر پیشانی آن راه و روستا، بر پیشانی تپه‌های آبادی بزرگ نوشته‌اند. تو آتش شعله کشیده به سمت عرشی که از پسِ سالیان، هنوز هم برای من و ما، یک راه روشن به سمت خورشیدی.

ایستاده‌ای
بی‌هراس هر چه تندر و صاعقه
با قامتی سبز و سترگ
چون سروی سبز و بالنده
زخم هزاران تبر بر شانه داری
اما در پشت چشمان پرفروغت
خرمنی از گل
چون نقش "سفره کردی" و "قالی ترکمن"
موج می‌زند

درخشش دوستان خراسانی در اولین دورۀ جایزۀ بین‌المللی قلم "هەژار" را حضور دوستان بزرگوار آقایان: دکتر علی رحمتی، علیرضا سپاهی لائین و یحیی علوی فرد و حضور جامعه فرهنگی کردهای خراسان، صمیمانه شادباش عرض می‌کنم و مایۀ مباهات است که سه عزیز خراسانی در این دوره، خوش درخشیده‌اند.

آقای دکتر رحمتی در بخش مردم‌شناسی، آقای علیرضا سپاهی لائین در بخش شعر و آقای یحیی علوی فرد در بخش ادبیات کودکان، به‌عنوان نفرات برگزیده و برتر این دوره انتخاب شدند.

پيامبران و امامان در جغرافياي دلهاي بي حصار عزيزترين هايند . در بين کُردهای خراسان و در بین دل سروده هایشان ارادت به امام رضا ( ع) نظرگیر است. در روزگاران دور ، چه بسا مردان و زناني ، همچون ديگر دلدادگان به امام غريبان ، با پاي پياده راهي مشهد مي شده اند؛ با زلال اشك غبار گونه هاي آفتاب سوخته و دل دردمندشان را مي شسته اند و به اميد سالي ديگر و زيارتي ديگر، راهي ديارشان مي شده اند. لبخند رضايت بر لب و شادمان و پر اميد. گويي حاجيان از حج برگشتۀ حج مقبول شده اي هستند كه بي تاب ديداري ديگرند؛ تا باز دل از ضريح رضا (ع) عطرآگين كنند.

سوگ سترگ عزیز استاد وارسته و شایسته، معلم آزاداندیش و اصلاح‌طلب

شادروان حسن فرهادی

که همه حُسن و اخلاص و زندگی‌اش همه مهر و ایثار بود را حضور خانواده گرانقدرش و اساتید بزرگوار جناب آقای حاج غلامعلی فرهادی و جناب آقای فرهاد فرهادی، خواهر گرانقدرشان و همکاران عزیز، تسلیت عرض می‌کنم.

بی‌شک تلاش‌های ارزنده آن رزمنده و ایثارگر صادق در طول دوران تدریس و مدیریت در آموزش و پرورش شیروان و دیگر پست‌های مدیریتی، در ذهن و زبان‌ها به یادگار خواهد ماند.

از درگاه احدیت برای آن عزیز استاد سفرکرده رحمت و علو درجات و برای بازماندگان صبر آرزومندم.

کُردهای خراسان از معدود قومیت هایی هستند که به‌رغم آمار جمعیتی نظرگیرشان در دو استان خراسان شمالی و رضوی و پراکندگی جمعیت شان در سطح کشور، فاقد رسانه مکتوب یا مجازی هستند. باتوجه‌به دنیای پرشتاب امروز و تنوع رسانه‌ها، نیاز به یک رسانه مکتوب و در کنار آن یک وبگاه مستقل برای معرفی قابلیت‌های فرهنگی کُردهای خراسان و نقش ارزندۀ کُردها در دفاع از مرزهای میهن و برپای ایستادگی در برابر بدخواهان ملت بزرگ ایران یک ضرورت است تا با معرفی کهن داشته‌های فرهنگی این مردم که ریشه در فرهنگ غنی این مرزوبوم دارند و امروزه حفظ این مواریث فرهنگی، باعث غنای فرهنگی کشور عزیز ما شده‌اند؛ بتوان قرابت‌های فرهنگی را بین اقوام ایران عزیز بیشتر کرد و روح وحدت، یکدلی و با هم بودن را در کالبدها دمید.

در این بهار پربار، در اردیبهشت نیکوسرشت، در روزهایی که خراسان ما شاهد "گوه‌ند" گل‌های شقایق، سوسن و بنفشه است؛ در سپیده‌دمانی که عطر "اَرمان دلالئ " بخشی‌های دیارمان، دل‌ها را هوایی کرده بود؛ یکی از اسطوره‌های ساز و آواز خراسان ما که راوی راستین عشق و زندگی، زبان سبز سبزه و مرخ و رود، خنیاگر خطه خورشید بود؛ روی در نقاب خاک کشید و دریایی دل را، با ملودی‌های روح‌آشوبش تنها گذاشت.در این بهار پربار، در اردیبهشت نیکوسرشت، در روزهایی که خراسان ما شاهد "گوه‌ند" گل‌های شقایق، سوسن و بنفشه است؛ در سپیده‌دمانی که عطر "اَرمان دلالئ " بخشی‌های دیارمان، دل‌ها را هوایی کرده بود؛ یکی از اسطوره‌های ساز و آواز خراسان ما که راوی راستین عشق و زندگی، زبان سبز سبزه و مرخ و رود، خنیاگر خطه خورشید بود؛ روی در نقاب خاک کشید و دریایی دل را، با ملودی‌های روح‌آشوبش تنها گذاشت.

🔸چندی است زلالی آوای هنرمندی دل‌آگاه چون رود جاری از دل زادگاهش، در پهنۀ دل کوردهای خراسان جاری است. کوردهای خراسان با طنین صدای این هنرمند لایق و مردمی، به وجد می‌آیند. قد می‌کشند. جان می‌گیرند. لبخند می‌زنند. با او هم‌نوا می‌شوند و می‌خوانند. می‌گریند. درست مثل چشمه‌های جاری از دل "سوخسوی مرادخان". این صدای دل‌نشین که دیری است خراسان عزیز ما را جان و جلایی دیگر بخشیده است؛ آوای سحرانگیز «بخشی علی کریمی» است.

🔹در روز جهانی زبان مادری، وقتی می‌بینید یا می‌شنوید که در کشور ترکمنستان، پدر و مادر کُرمانج با فرزندان‌شان به زبان "ترکمنی" صحبت می‌کنند و حتی زن و شوهر کُرمانج نیز، با یکدیگر به زبان ترکمنی تکلم می کنند؛ به عنوان یک کُرد چه حسی به شما دست می‌دهد؟

🔸در این روزگار غم‌بار، شاد زیستی هنر بزرگی است که می‌تواند باعث نشاط بخشی به یک جامعه شود. کُردهای خراسان به‌رغم غم‌های سترگی که بر شانه دارند و این اندوه در ترانه‌ها و ملودی‌ها چون شعله‌ای زبانه می‌کشد؛ ولی به مدد امید و شور توانسته‌اند در دل‌ها بذر شادی بیفشانند و با این خجسته کار، ناکامی‌های روزگار را بر خویش شیرین کنند.

در میان چشم های بارانی یاران، در خیابانی به وسعت ایران، دست پلید تروریست های خونریز و بی رحم، خون پاک ترین فرزندان ملت را در کرمان قهرمان، بر زمین ریخت و چهرۀ پلید سنگ دلان در ستیز با مردم و میهن، عیان تر شد.

شیون و اشک و نالۀ مردمی بی پناه در دیار کریمان پیچید و گلزار شهدای کرمان، بار دیگر، سوگوار سوگ سترگ شهدایی شد که خیمه عشق به دین و دیارشان را، در خاک غیرت افراشته بودند تا یاد ققنوس های نامیرای دیارشان را عزیز دارند.

ضمن محکوم نمودن این جنایت وحشتناک و این ستم سیاه سنگدلان، این ماتم جانکاه و دلخراش را محضر خانواده های گرانقدر آن شهدای والامقام تسلیت عرض می کنم و آرزوی شفای عاجل و کامل برای مجروحان این حادثۀ دارم و از خدای سبحان می خواهم حافظ و پشتیبان این ملت بزرگ باشد.

در این عصر افسردگی‌ها، دل‌شکستگی‌ها، فقر و حسرت که بسیاری از مردم با لبخند بیگانه‌اند و با کولبری روزگار می‌گذرانند؛ در این روزگاری که یأس و ناامیدی سوهان روح بسیاری از مردم این کهن بوم‌وبر شده است؛ شادی آفرینی هنر بزرگی است که باید آن را قدر دانست و بانیان این هنر فاخر را عزیز داشت.

این روزها تلخ ترین روزهایی است که بر غزه و مردم بی پناه آن دیار می گذرد. سهم مردم غزه، جان دادن، ویرانی، آوارگی، گرسنگی و تشنگی است. کوچک و بزرگ، مسجد و مدرسه و بیمارستان هم در امان نیست. بمب و باروت است که بر سر این مردم بی پناه و تنها فرو می ریزد و ثمرۀ این ستم سیاه خون و ویرانی است.